خوشبختی یعنی…
همین که دلت هوای مادرت را می‌کند و می‌توانی تلفن را برداری و با او حرف بزنی،
یا حداقل بدانی جایی هست که قلبش برای تو می‌تپد، هرچقدر هم از تو دور باشد.

خوشبختی چیز بزرگی نیست، نه آن‌طور که در خیال‌ها تصویر می‌کنیم.
خوشبختی یعنی وقتی اسم «مامان» می‌آید، دلت نمی‌لرزد و اشکت بی‌اختیار نمی‌ریزد.
خوشبختی یعنی لازم نیست ورد زبونت قرآن یا فاتحه باشد برای دلتنگی.
خوشبختی همین است…

اگر هنوز پنج‌شنبه‌هایت بوی گل و سنگ سرد نمی‌دهد…
و هنوز سر مزار مادرت نرفته‌ای تا با یک تکه سنگ درد دلت را بگویی…
بدان، هنوز خوشبختی.

قدر این نفس‌ها را بدان...

پنجشنبه ۸ آبان ۱۴۰۴

#یادداشتهای_مامان_دوقلوها